Μέτρηση γύρης & πρόβλεψη για Ρώμη

Η ανοιξιάτικη περίοδος της Ρώμης (Φεβρουάριος–Μάιος) κυριαρχείται από τη γύρη του Περδικάκιου (Parietaria judaica) και του Κυπαρισσιού (Cupressus sempervirens)· το Περδικάκι ευδοκιμεί στους αρχαίους πέτρινους τοίχους και στις όχθες του ποταμού Τίβερη, ενώ το Κυπαρίσσι είναι συχνό στον λόφο Τζανίκολο. Η Ελιά (Olea europaea) συνεισφέρει από τους λόφους Castelli Romani. Το καλοκαίρι (Μάιος–Ιούλιος) παρατηρούνται υψηλά επίπεδα γύρης από Αγρωστώδη (Poaceae), προερχόμενα από τα λιβάδια της Villa Ada και της Villa Borghese.

Οι επτά λόφοι της πόλης και τα στενά δρομάκια εγκλωβίζουν τη γύρη, οδηγώντας σε υψηλές συγκεντρώσεις στις χαμηλές περιοχές. Το φθινόπωρο και τον χειμώνα καταγράφονται αυξημένα επίπεδα σπορίων Μούχλας (Alternaria, Cladosporium), από τα υγρά πεσμένα φύλλα στον λόφο Πίντσιο και κατά μήκος των οχθών του Τίβερη.